قانون اساسی عراق
به نام خداوند بخشنده و مهربان
{ما بنی آدم را آرامت بخشيديم}
ما ساکنين عراق خاستگاه پيامبران و رسولان، سرزمين ائمه اطهار و پيشگامان تمدن و آتابت و نگارش هستيم.
اولين قانون بشری در سرزمين ما تدوين شد، قديمی ترين معاهده عادلانه برای اداره امور در سرزمين ما تهيه
گرديد، صحابه و اوليا در سرزمين ما نماز خواندند، فلاسفه و علما در سرزمين ما به تامل و تفكر پرداختند و ادبا
و شعرا دست به ابداع و نوآوری زدند.
با آگاهی از حق خداوند بر ما و در پاسخ به دعوت کشور و شهروندان و رهبران ملی و مذهبی و اصرار مراجع
بزرگ، رهبران، مصلحان و نيروهای ملی و سياسی و با پشتيبانی دوستان، برای اولين بار در تاريخ خود در روز
سی ژانويه 2005 ميليونها زن و مرد و پير و جوان به پای صندوقهای رای رفتند در حاليکه سرآوب های طايفه
ای توسط ظالمان مستبد را به ياد می آورند، از شهدای فجايع عراق اعم از شيعه و سنی، عرب، آرد و ترآمن و
بقيه برادران خود الهام می گيرند. فاجعه حمله به شهرهای مقدس و جنوب در انتفاضه شعبانيه آنها را تحت تاثير
قرار داده است، آتش گورهای دسته جمعی، اهوار و دجيل و...آنان را داغ آرده است، درباره فجايع سرآوب قومی
در آشتارهای حلبچه، برزان، انفال و آردهای فيلی سخن می گويند و از فجايع سرآوب ترآمن ها در البشيرالهام
می گيرند. اهالی منطقه غربی نيز مانند بقيه مناطق عراق با آشتار رهبران، شخصيتها و بزرگان و آواره شدن
افراد شايسته و خشكاندن منابع فكری و فرهنگی روبرو شدند. بر همين اساس دست به دست هم داديم تا دوشادوش
يكديگر عراق جديدی بسازيم، عراق آينده آه از طايفه گرايی، گرايش های نژادی، مشكلات منطقه ای و تبعيض و
طرد درآن خبری نيست.
تكفير و تروريسم پيشرفت ما به سمت ايجاد آشور قانون را متوقف نكرد و طايفه گرايی و نژادپرستی نيز ما را از
تلاش برای تقويت وحدت ملی، در پيش گرفتن شيوه انتقال مسالمت آميز قدرت، اتخاذ شيوه توزيع عادلانه ثروت
ودادن فرصت های برابر به همه بازنداشت.
ما ملت عراق آه تازه از ذلت و خواری بيرون آمده ايم و با يك نظام جمهوری فدرال دمكراتيك آثرت گرا با
اطمينان به آينده خود چشم دوخته ايم و با همه عناصر خود اعم از زن و مرد و پير و جوان عزم خود را جزم
آرده ايم تا به اصول قانون احترام گذاشته و سياست تجاوز را آنار بگذاريم، به زنان و حقوق آنها، سالخوردگان و
دغدغه های آنان و آودآان و امور آنها توجه آنيم و فرهنگ تنوع را گسترش دهيم و ريشه تروريسم را از جا
بكنيم.
ملت عراق آه با همه عناصر و مولفه های خود عهد بسته است آزادانه تصميم بگيرد و اتحاد را برای خود برگزيده
است و از ديروز برای فردا عبرت بگيرد و بااستفاده ازمجموع ارزشها، الگوهای عالی رسالت های آسمانی و
دستاوردهای جديد علمی و تمدن انسانی اين قانون اساسی دائمی را تدوين آند. پايبندی به اين قانون اساسی اتحاد
آزادی ملت، سرزمين و حاآميت عراق را برای آن حفظ می آند.
بخش اول
اصول اساسی
ماده 1
جمهوری عراق آشوری مستقل و دارای حاآميت است آه نظام حكومتی آن جمهوری پارلمانی دمكراتيك و فدرال
است.
ماده 2
1 اسلام دين رسمی آشور و منبع اصلی قانون گذاری است.
الف : تدوين قوانينی آه با احكام ثابت اسلامی تعارض دارد جايز نيست.
ب : تدوين قوانينی آه با اصول دمكراسی تعارض دارد جايز نيست.
ج : تدوين قوانينی آه باحقوق و آزاديهای اساسی ذآر شده در اين قانون اساسی تعارض دارد جايز
نيست.
2 قانون اساسی حفظ هويت اسلامی اآثريت ملت عراق و همچنين آزادی عقيده اجرای شعائر دينی برای همه
افراد مانند مسيحيان، يزيديان و صائبی های مندائی را تضمين می آند.
ماده 3
عراق آشوری دارای اقوام، اديان و مذاهب مختلف است و بخشی از جهان اسلام به شمار می رود و ملت عرب آن
بخشی از امت عربی هستند.
ماده 4
1 زبان عربی و آردی زبان های رسمی عراق هستند و عراقی ها حق دارند طبق اصول آموزش زبانهای مادری
مانند ترآمنی يا سريانی و ارمنی يا هر زبان ديگری را در موسسه های آموزشی دولتی يا خصوصی به فرزندان
خود آموزش دهند.
2 دامنه اصطلاح زبان رسمی و چگونگی اجرای احكام اين ماده در قانونی به شرح زير تعيين می شود.
الف : انتشار دو روزنامه رسمی به اين دو زبان.
ب : در اماآن رسمی مثل پارلمان، هيئت دولت، دادگاهها و آنفرانس رسمی از اين دو زبان استفاده می
شود.
ج : اسناد رسمی و نامه ها به اين دو زبان به رسميت شناخته می شود و اسناد رسمی نيز به اين دو زبان
منتشر خواهد شد.
د : طبق ضوابط آموزشی، مدارس دو زبانه داير خواهد شد.
ه : هر مسئله ديگری مثل پول، گذرنامه و تمبر آه اصل برابری برای آن ضروری باشد.
3 نهادها و دستگاههای فدرال در منطقه آردستان از هر دو زبان استفاده می آنند.
4 زبان ترآمنی و سريانی در واحدهای اداری آه اآثريت جمعيت را در آنجا تشكيل می دهند زبان رسمی به
شمارروند.
5 در صورتی آه اآثريت مردم يك منطقه يا استان در همه پرسی عمومی موافقت آنند هر منطقه يا استان می
تواند هر زبان محلی را به عنوان زبان رسمی ديگر خود برگزيند.
ماده 5
حاآميت